Steunpunt Levend Erfgoed

Dit is een kropperras, oorspronkelijk afkomstig uit Leuven en omstreken. Hij wordt ook Leuvense kropper genoemd. Het is een opgericht kropperras, niet zo zwaar als de Gentse. Hun naam signoor zouden ze destijds van de Spaanse overheerser gekregen hebben door hun fiere opgerichte houding. Leuvense signoren kwamen nog midden de 19e eeuw voor in de streek rond Leuven. Ze hadden toen de eigenschap om zeer hoog te vliegen, zelfs 's nachts bij maneschijn. De huidige Leuvense zijn door de lovenswaardige prestaties van enkele fokkers terug in hun oorspronkelijke verschijningsvorm herfokt.

De Gentse Meeuw is in de jaren vijftig ontstaan in Gent. Ze werd geselecteerd uit Vlaanderse Smierels en werd officieel erkend in 1960. Gentse Meeuwen zijn volledig witte Vlaanderse Smierels. Ze hebben een relatief kort snaveltje en langs beide kanten uitspreidende jabot. Gentse Meeuwen zijn rustige, doch opgewekte sierduifjes die zeer weinig eisen stellen aan hun verzorging, voeding en huisvesting. De huidige Gentse Meeuwtjes wegen ongeveer 400 gr.

Zoals de naam laat vermoeden is dit een kropperras dat zijn oorsprong vond in de buurt van Gent. Reeds rond 1400 zouden gelijkaardige grote kroppers in onze streken zijn waargenomen. Kropperrassen onderscheiden zich van andere duivenrassen door hun eigenaardige gewoonte om veelvuldig de krop met lucht op te blazen.

De Carneau is een Belgisch-Frans duivenras dat afkomstig is uit de driehoek Lille (Rijsel), Doornik en Kortrijk. De naam Carneau zou ook volgens sommige bronnen voortkomen uit de gelijkenis tussen het verenkleed van de oorspronkelijke kleurslag van de Carneau (rood met epauletten) met de kledij van geestelijken van de orde van de Carmel.

De Belgische tuimelaar behoort tot één van de oudste duivengroepen. Deze duif is verwant aan de Franse- en de Keulse tuimelaar. 'Tuimelen' betekent het maken van één of meerdere achterwaartse salto’s tijdens het vliegen. De Belgische tuimelaars die we vandaag op onze tentoonstellingen zien, tuimelen helaas al lang niet meer. Er zijn gelukkig een paar mensen die door inkruising van nu nog 'echte' vliegtuimelaars, deze eigenschap proberen terug te fokken.

De Belgische tentoonstellingsreisduif is de tentoonstellingsvorm van de wereldbekende vliegduiven die vanaf 1800 gefokt werden uit kruisingen tussen kroppers, smierels, tuimelaars, dragoons, carriërs. Reisduiven hebben een zeer goed oriënteringsvermogen en de kracht om in een relatief korte tijd aan een hoge snelheid honderden kilometers te overbruggen en zo terug naar hun hok te keren.

De Belgische Ringslager is een zeer oud Vlaams ras. Volgens sommigen schilderden de oude meesters David Teniers de Jonge en Jacob Jordaens op hun doeken duiven die door hun vorm en tekening doen denken aan Belgische Ringslagers. Ringslagers hebben een baltsspel waarbij de doffer op geringe hoogte (van 50 cm tot 1 m) cirkels boven zijn duivin vliegt om haar als dusdanig het hof te maken. Goede doffers doen dit meerdere malen binnen enkele minuten.

In de negentiende eeuw kwamen er veel Belgische hoogvliegers voor in de streek rond Luik. Ze zijn verwant aan de Cumulet en de Hagenaar. Hoogvliegers hebben (of hadden) de eigenschap om zeer hoog te vliegen tot ze nog als speldenkopjes aan de hemel zichtbaar bleven. Voor het ontstaan van de reisduiven had de 'hoogvliegsport' nog een ruime aanhang. De huidige Belgische hoogvliegers zijn helaas echte volièreduiven geworden. De eisen die men bij dit ras aan de oogkleur stelt, is mede de oorzaak van de teloorgang van hun vliegeigenschappen.

De Antwerpse Smierel is afkomstig uit Vlaanderen en vooral uit de omgeving van Antwerpen. Smierels waren reeds rond de jaren 1600 in onze streken bekend. De huidige Antwerpse Smierels lijken absoluut niet meer op hun vroegere voorouders. Wel staat vast dat de smierels tweehonderd jaren geleden aan de oorsprong van de Belgische Reisduiven stonden en toen dienst deden als reisduif voor korte afstanden.

De Vlaamse gans is de enige overgebleven Vlaamse ganzensoort die we nog bezitten. Als kuiken zijn deze dieren geel met zwart, Vlaamser kan dus eigenlijk niet. Ze werd vroeger gekweekt voor de productie van dons, veren, vlees en eieren. Oorspronkelijk kwam de Vlaamse gans voor in twee kleurslagen: grauwekster en wit. Witte veren brachten toen meer op dan andere, maar volgens de overlevering waren geheel witte dieren zwakker dan deze die ook nog wat gekleurde veren hadden.