SLE > Forum

Forum: Ons Levend Erfgoed

Reageer op dit bericht

 

natuurpunt verjaagt vlaams kuddeschaap
Geschreven door marc De Causmaecker op 23/01/2008

Weeral wordt hier eens bewezen dat natuurpunt het altijd wint van de kleine zelfstandige schaapherder.
Ik vraag me trouwens af,welk nut het nog heeft om offertes in te dienen bij vragende partijen van natuurbegrazing.
Indien men wil overleven als schaapsherder,moet er minimum 650 euro per hectare worden betaald(indien er geherderd wordt,wel te verstaan).
Natuurpunt en andere sociale werkplaatsen kunnen echter het klusje klaren door een offerte in te dienen die ongeveer 35% lager ligt.
Toen ik drie jaar geleden startte als schaapherder in het Drongengoed(in opdracht van ANB),heeft natuurpunt me met open armen ontvangen,want ze hadden al jaren aangedrongen op schapenbegrazing.
Nu moet ik net als Ludo Van Alphen vaststellen dat er een mes in onze rug wordt geduwd door natuurpunt.
Natuurpunt ontvangt jaarlijks miljoenen euro\'s,afkomstig van subsidies en ledendonaties voor het beheer van hun terreinen,die worden dan zogezegd onderhouden door hun arbeidersploegen.
Deze arbeidersploegen worden echter ingezet in andere projecten(gemeentebesturen,regionale landschappen,en overheden),terwijl er dan voor hun eigen gebieden wordt gerekent op vrijwilligers,en voor de begrazing vinden ze altijd wel een hobbyfokker die in ruil voor extra graasoppervlakte,graag zijn schaapjes kosteloos inzet.
Al bij al steun ik Ludo in het feit dat je niet onder de prijs kan werken als zelfstandige,maar helaas zal dit leiden tot de doodsteek voor ons.
Zonder met de vinger naar iemand te wijzen,hoop ik dat iedere vereniging die de schapensector vertegenwoordigd,de handschoen opneemt en ons promoot bij de vragende partij van natuurbeheer.
Dit is de enige manier om te voorkomen dat onze zeldzame rassen verdwijnen uit heideterreinen en vervangen worden door klepelmaaiers en gesubsideerde arbeiders.
 

 

Reacties
Geschreven door Kristof Sprengers op 09/04/2011

Karl, Het is in vlaanderen bijna onmogelijk om oorspronkelijke ecosystemen te herstellen,
De natuur die we nu hebben is bijna allemaal "cultuur" natuur, is deze mischien het beschermen niet waard? Wat het gebruik van Inheemse rassen voor begrazing betreft ken ik toch wel een groot aantal voorbeelden waar deze door Natuurpunt gebruikt worden.

groeten
kristof
 
Geschreven door Karl T. op 08/04/2011

Ik heb na 30 jaar lidmaatschap bij Natuurpunt mijn lidmaatschap niet meer vernieuwd.De geest van de vroegere stichters is compleet zoek.Natuur...correctie halfnatuur is in Belgi?™
handelswaar geworden dat in geld wordt uitgedrukt.
Hun leuze natuurbescherming, natuurbeheer en natuurbleving is veranderd in natuurbescherming, natuurbeheer en natuurontwikkeling!! Dat zegt al heel wat. Natuurbescherming welke? Degenen die het minst problemen geeft en meest subsidies!Natuurontwikkeling en natuurbeheer? Dit is een aanfluiting van Moeder Natuur. Ze bedoelen hiermee herstel van halfcultuurlandschappen ipv. natuur..Al hebben die wel natuurlijke waarden maar meer nog.... economische waarden nl. subsidies.De economische crisis wordt ook bij hen gevoeld. Waarom geen subsidies voor gebruik van
diersoorten uit ons levend erfgoed in het beheer van hun domeinen? Dit zou eens een echt herstel zijn van een oud cultuurlandschap.En willen ze dan echt natuurherstel dan moeten ze hun heilige graal van de Ferrariskaarten overboord gooien en zou hun lied snel uitgezongen zijn. Alles zou terugherleid moeten worden tot enkele ecosystemen.
En dat .....
 
Geschreven door Vandyck Stijn op 02/10/2010

Ik ben zelf geen professionel schaapherder, maar ik ken er wel enkele persoonlijk.
Hier in de ardennen, maar ook in de pyreneeen ken ik er enkele waar ik al eens heen ga.
Ik kan u er wel mee in contact brengen als u wil.
 
Geschreven door fienB op 01/10/2010

Ook al ben ik geen herder, ik kan me in deze discussie terugvinden. Het was ooit mijn droom om zelf schaapherder te worden, maar helaas ben ik gaan studeren en is het er niet van gekomen. Drie jaar terug zag ik de kans om toch nog iets met of voor schaapherders te kunnen doen en nam ik een job aan bij een vlaamse instantie maar dat bleek een grote teleurstelling en leverde me een hoop frustraties op. Voortaan ben ik wat voorzichtiger met mooie beloftes! Nu ik eindelijk wat rust en tijd gevonden heb steek ik opnieuw de handen uit de mouwen om de ervaring van de laatste jaren te benutten. De frustraties wil ik omzetten in iets positiefs en nuttig voor de maatschappij: een publicatie en documentaire van de laatste herders van bij ons. Alle schaapherders die hieraan willen meewerken kunnen met mij contact opnemen. Je kan bij mij al je frustraties kwijt met betrekking tot overheidsinstanties en grote organisaties, maar ik hoor ook graag over jullie mooiste momenten en jullie dromen voor de toekomst! Zelf ben ik mij al 7 jaar aan het verdiepen in schaapherders van de Alpen en Pyren?©een en ben ik benieuwd naar de verschillen en gelijkenissen met het beroep hier bij ons. Hopelijk tot gauw dus!!
 
Geschreven door Karsten Van Lil op 15/06/2009

Beste mensen, ik denk dat een eenduidige oplossing nooit realiseerbaar is.
Kijk zeker eens op volgende link: http://users.telenet.be/natuurpuntninove/fotoarchief_begrazing2007.html
Het resultaat van extensieve-, intensieve- of stootbegrazing is ook erg verschillend dus natuurbeheer met onze oude schapenrassen is dus volgens mij best mogelijk maar het moet op voorhand duidelijk zijn voor alle betrokken partijen welke de te verwachten resultaten (kosten-baten) zijn. Het is voor niemand fijn om het met minder te moeten stellen maar goed overleg en compromissen blijven wel steeds de beste oplossing. Dat we in een tijd leven waar zorg op maat en specialisering maatstaven zijn zijn nu eenmaal onweerlegbare feiten. En hopelijk doet natuurpunt aan Ludo ook eens een mooi voorstel!
 
Geschreven door Luc Van Roeyen op 07/06/2009

In een aanbesteding voor begrazing met schapen in een bosgebied hier in de buurt stond als doelstelling o.a. het terug intoduceren van het beeld van herder en kudde zoals dat hier in de streek het geval was in de jaren 60 en 70. Voor de aanbesteding trok ik al jaren twee keer per seizoen voor een tiental dagen met een kudde van 200 schapen naar de te begrazen percelen. Bon. De aanbesteding is toegewezen aan een herder (?) die hier 50 km vandaan woont. Ik woon op 2 km van de begrazings terreinen . Over de prijs hebben we het niet maar reken erop dat mijn stootbegrazingen minstens 10 keer goedkoper waren dan de huidige aanbesteding waarvan de voorwaarden niet worden opgevolgd want de te begrazen percelen zijn, na afplaggen, nog steeds sahara en quasi onbegraasbaar. En dat allemaal met centjes van de gemeenschap. Foei. (voor alle duidelijkheid, de aanbesteder was niet NP)
 
Geschreven door Lieven Dejonckheere op 26/05/2009

Ik ben er zeker van dat als alle partijen de koppen bij elkaar steken en de violen gelijk stemmen we veel herders en kuddes zullen vinden in het Vlaamse landschap. Het is een winsituatie voor iedereen. Herders, toerisme, recreatie schaapdrijfsport, Vlaamse rassen...
Dus dringend werk aan de winkel
 
Geschreven door Geyst op 19/05/2008

Hier een soortgelijk verhaal, het gaat wel niet om schapen maar om kleinschalige weide perceeltjes. De boeren verkochten hun grond onder de belofte dat ze deze levenslang mochten gebruiken als ze het gebruik van kunstmest en gifstoffen achterwege lieten. Lang heeft het niet geduurd eer ze hun grond niet meer mochten gebruiken. De lokale beheerders kappen brandhout hebben er hun paarden te grazen ed.

G
 
Geschreven door marc De Causmaecker op 09/03/2008

Beste,
Natuurpunt gaat U zeker ondersteunen om uw kudde uit te breiden,hoe meer schapen hoe liever zelf.
Maar ik kan jouw garanderen dat je nooit of te immer maar ?ɬ©?ɬ©n euro zal krijgen om dit doel te bereiken.
Bij de opstart van een kudde vallen de kosten best nog mee,en kan dit als een gezonde hobby worden bekeken.
Wanneer je echter meer uitbreid zoals ik en sommige andere herders,vallen de kosten als regen uit de lucht.
Ieder jaar moet ik mijn kudde van 1december tot 1 april de winter doorhelpen,dit is echter geen hobby meer.
Daarom is het maar meer dan normaal dat er een degelijke vergoeding wordt betaald voor natuurbegrazing,en dit is mijn reden geweest van deze discussie te starten.
beste marc ,laat je niet stimuleren door NP om uit te breiden,het deksel krijg je vroeg of laat op neus.
 
Geschreven door marc carrebrouck op 08/03/2008

Wat brengt deze discussie op voor onze belgische rassen ?
Er zou beter eens een overleg komen met natuurpunt om dit te bespreken of zijn we zoals de politiek namelijk eerst in de media en dan rond de tafel .
Het zou bestaande overeenkomsten mischien niet tegenwerken .
Wist u dat natuurpunt Damme een infostand wil voorzien van oude belgische schapen bij de opening van een nieuw natuurgebied "de oude schaapskooi" in damme .
Op deze manier leert de politiek onze dieren ook kennen .
Dit alles om mijn kudde houtlanders en vlamingen te helpen ondersteunen .

Tussen brugge en blankenberghe zitten er wel geen oude belgische schapen of koeien ,dus past dit ook niet binnen deze discussie of moeten we al deze problemen oplossen binnen sle .
Er komt hier zelfs meer ruimte voor begrazing!!

Ter info ,ikzelf ben geen lid van natuurpunt maar ik krijg van hen veel kansen om te bewijzen dat onze schapen kunnen helpen in het beheer,
zodat ze in de toekomst meer voor begrazing met ons levend erfgoed zouden kiezen .

Dus heeft deze discussie weinig zin voor ons levend erfgoed denk ik .
Vriendelijke groeten marc
 
Geschreven door Cl?©ment Van Den Borre op 07/03/2008

Ik ken Ludo Van Alphen niet maar ik heb begrepen dat de man een behoorlijke tegenslag heeft. Ik dacht dat SLE en natuurpunt objectieve bondgenoten waren, niet dus. Ook schijnt natuurpunt nu dure traktoren en machines te gebruiken, behoorlijk milieuvervuilend, om hun domeinen te onderhouden. Herders en schapenkudden, dat is historisch verbonden met onze polderlandschappen en met onze lage landen aan de zee. Schapen zijn bovendien de meest geschikte ecologische "grasmaaiers".
Los van dit voorval stuit het mij ook tegen de borst dat natuurpunt de prachige polderlandschappen en polderweiden in Kruibeke en in de regio tussen Brugge en Blankenberge ingepalmd heeft om er drassige overstromingsgebieden van te maken, waarvan het nut nog helemaal niet bewezen is. Het protest van burgemeester Denert van Kruibeke is helemaal terecht. Waarom geen hogere dijken aanleggen? Deze polderlandschappen hebben een historische waarde en zijn karakteristiek voor onze oost-vlaamse-, antwerpse-en kustpolders. De polders zijn op hun beurt verbonden met herders en hun schapenkuddes en omgekeerd. Natuurpunt ziet dat blijkbaar anders.
Aan SLE: hoe meer leden, hoe meer invloed bij de politici in Brussel en daar komt het op aan. Dus, ledenwerving is de boodschap. In een samengaan van SLE met natuurpunt zie ik geen heil.
 
Geschreven door marc carrebrouck op 09/02/2008

Ik krijg nogthans van natuurpunt Damme en natuurpunt inzicht (regio zedelgem) veel steun om een kudde houtlanders en vlamingen te houden en verder uit te bouwen .
Bij de aanbesteding voor de damse vaart heeft de
provicie West-Vlaanderen voor onze oude belgische rassen gekozen (het was 1 van de voorwaarden).
Moest iedere overheid dit voorbeeld overnemen
zou het onze schapen een stuk vooruit helpen .
Ook de mensen van natuurpunt Damme hebben dit mee ondersteunt .
IK kan natuurlijk maar spreken voor mijn regio .
Groeten marc
 
Geschreven door Koen Pille op 07/02/2008

We stellen het op prijs dat er eindelijk eens iemand van NP een weerwoord geeft.
Als ik het goed voor heb, is het maaien van die kalkgraslanden door NP beter dan schapenbegrazing. Dat kan gerust zijn, daarvoor kennen we de terreinen niet genoeg. Aan de hand van de flora die er aanwezig is, kan men concluderen dat maaien beter is dan begrazen.
Hoewel ik me wel afvraag of deze terreinen meer prioritair zijn dan andere, veel grotere en aaneengesloten terreinen en natuurreservaten. Kan NP zich niet meer focussen op die laatste dan, zoals Willy zelf zegt, op terreinen die middenin de zwaarst vervuilende fabrieken van het land, liggen? Meestal is de reden hiervan, omdat er een paar superzeldzame planten staan die elders in Vlaanderen niet voorkomen.
Niettemin vind ik dat het tegenover Ludo oneerlijke concurrentie geweest is. Even situeren: NP is 1 en al subsidies en Ludo is een kleine zelfstandige. Wel te verstaan een niet alledaagse zelfstandige, maar wel iemand die de stichter en grootste fokker is van het Vlaams Kuddeschaap. Wat NP niet weet is, als Ludo stopt, het ook afgelopen is met 1 van onze oude Belgische schapenrassen! Dus voor dit ras was het wel van belang dat ze konden blijven lopen tussen die 'prachtige' fabrieken! In Vlaanderen is grasland immers een schaars goed.

Lovende woorden heb ik, als herder, al immens veel gehoord en nadien bleken het altijd holle woorden en zinnen te zijn.
Aan 1 en hetzelfde zeil trekken voor het behoud van ons Levend Erfgoed? Halleluja, akkoord!
Hoewel we in onze provincie (West-Vlaanderen), daar nog niet veel van gemerkt hebben. Streekeigen voor deze streek is het westvlaams Rood Rund. Helaas voor deze prachtige koeien is er geen plaats in de westvlaamse natuurreservaten van NP, maar wel buitenlandse koeierassen. Iedereen met wat boereverstand weet dat er, mits wat selectie op winterhardheid, perfekt kan worden gewerkt met onze Rooie.
Wat behoud van onze grote grazers betreft onder ons Levend Erfgoed, spelen inderdaad instanties zoals ANB, Provincie, NP en Regionale Landschappen een cruciale rol. Zonder het noodzakelijke gras voor onze dieren lukt het immers niet.
Steunpunt Levend Erfgoed is de stem van ons Levend Erfgoed en bestaat slechts uit een handvol superactieve vrijwilligers. Nietemin is het van belang dat er VOORAF contact opgenomen wordt met 1 van deze mensen, als het over begrazing van (natuur)terreinen gaat. Niet een enkele keer, maar constant SLE betrokken wordt in deze materie. Want uit ervaring weet ik, dat de vernoemde overheidsinstanties een woord als Levend Erfgoed graag in de mond nemen en een jaar later hetzelfde woord weer uitspuwen.
Wat is een gepast overheidsinstrumentarium? Hopelijk geen zoveelste fusie of hervorming, want daar vaart ons Levend Erfgoed ook niet goed bij!
Meestal verstaan herders onder dit woord: Zoveel nodeloze vergaderingen en vooral zoveel tijdverlies (we spreken over jaren). Voor vele herders in Vlaanderen tikt er immers een tijdsbom!! Maar we zijn hoopvol, er komt een gepast overheidsinstrumentarium!
STEUNPUNT LEVEND ERFGOED, toon meer en harder je tanden en klauwen!!
 
Geschreven door sam duysan op 04/02/2008

het mag nog het meest minwaardevol stuk zijn. Ik denk dat begrazing toch nog het beste is.
 
Geschreven door willy ibens op 04/02/2008

Natuurpunt krijgt in dit forum heel wat opmerkingen naar het hoofd geslingerd. Waar halen zij het uit om met een schaapsherder in concurrentie te gaan ?

Even situeren. Het gaat hier om wegbermbeheer in het Antwerpse Havengebied op rechteroever. Directe buren : Bayer, Degussa, Monsanto, Solvay, BRC, BASF. Dus midden in de petrochemische cluster van dit industriegebied.

Het gaat over wegbermen die vroeger werden uitgerasterd, niet om herdering. Het gaat over terreinen die opgespoten zijn met kalrijke fossiele bodems. Om hier schapen te kunnen houden was in het verleden bemesting, inzaai van voederklaver en bijvoedering noodzakelijk. Of hier dan sprake is van ecologisch wzegbermbeheer laat ik in het midden.

Medio 2005 deed het Havenbedrijf een eerste aanbesteding met de keuze voor graasbeheer of maaibeheer. Voor het maaibeheheer tekende onze sociale werkplaats in voor circa 700 euro/hectare, de prijs voor het begrazingsbeheer was iets meer dan 2.000 euro/hectare.

Ter vergelijking : voor het beheer van kalkrijke duingraslanden waarmee deze wegbermen kunnen vergeleken worden krijgen de terreinbeherende verenigingen een subsidie van 635 euro/hectare. Hierin zijn toezicht, monitoring, openstelling en behalen van het natuurstreefbeeld inbegrepen). De offerteprijs was dus niet aan de lage kant.


De sociale werkplaats Natuur -en Landschapszorg kadert haar werking in het duurzaamheidsprinciepe, d.w.z een evenwicht tussen economie, ecologie en mens. Wij menen dat een eerlijke prijs gekoppeld aan sociale tewerkstelling en een maaibeheer dat afgestemd is op de aanwezige natuurwaarden daarin naadloos paste. Wij weren net iets goedkoper dan een ander bedrijf gespecialiseerd in bermmaaibeheer.

Het is evident dat onze samenleving een inspanning moet doen voor het behouden van zelfzame rassen van kleinvee. Dat wordt terecht 'levend erfgoed' genoemd. Daarenboven is dit ook een belangrijk aspect van het behoud van de biodiversiteit. E?ɬ©n van onze kerntaken

Wegbermbeheerin een industriegebied is niet het gepaste instrument om de doelstellingen van 'levend erfgoed' te realiseren. Daar is meer voor nodig en dat meer zullen wij niet bereiken door interne twisten maar door aan een eenzelfde zeel te trekken om een gepast overheidsinstrumentarium te ontwikkelen om deze doelstellingen te bereiken.
 
Geschreven door sam duysan op 02/02/2008

je hou het toch nie voor mogelijk hoe ze het toch allemaal vezinnen die groene gasten. hoe kunnen ze nu maaien beter vinden dan begrazing. Bij mij is het nog veel slechter.
Jaren heb ik langs een kanaal geherderd voor np.
Ik was ook een doodgewone gast die ervan droomde om als een echte schaapsherder te kunnen werken.
Ik werd met open armen ontvangen door np door DEN BOERENBOND en nog veel meer.
Ik dacht da gaat hier nie lang duren voor ik op baan ben met mijn kudde.
we hebben wel 100 keer vergaderd over van alles en nog wa. Vraag maar aan de koen de belgische herder die nu in holland loopt want hij was erbij.
Maar het toppunt was na iedere vergadering was er wel degelijk niets verandert. En da bleef maar duren.
Ik ging niets moeten kopen van np. Geen afrastering geen houten palen niets van al da. Na ENKELE JAREN kon ik eindelijk beginnen te herderen. De groep was al veel geminderd in die vergaderingen. IK ging dus een contract hebben met natuurpunt om een kanaal te begrazen.
Nu 5 jaar verder is het begrazingproject stopgezet omdat het kanaal nu erkent is als natuurreservaat,en de geldkraan is toegedraaid en np weet echt niet hoe ze het moeten beheren. Ze hebben nammelijk geen geld om het te beheren. Ik vraag me dan af waar ze mee bezig zijn. Maar ja het ligt niet aan np zelf maar aan ooooo zoveeeeeeel andere.
Pas op we mogen nog herderen maar dan wel voor niets. Bij ons in west-vlaanderen zeggen ze ,,voor niets gaat de zon op,,.
Zulke dingen gaan er bij mee niet in. Ik heb daar 5 jaar mijn schapen gehoed, heb die groene mannen maar 3 of 4 keer gezien dan vraag ik me af of da nie alleen te doen is om zoveel mogelijk hectaren in bezit te krijgen. Nu kunnen ze zeggen wij hebben 50 hectaren bij maar ze zeggen erwel nie bij dat ze het nie kunnen beheren.
Ik denk dat mijn 5 jaar herderen door weer en wind, dat je er al nie veel meer van gaat zien achter een jaar. maar ja wie ben ik ik ben maar een doodgewone herder; Maar ik ben er trots op, en daarom zeg ik tegen Marc, Koen en alle andere laten we nie op onze kop sch...... en gewoon doordoen en nu en dan eens samenkomen tussen pot en pint.

sam de skoapre
 
Geschreven door Bart Courtens op 27/01/2008

Het beroep van schaapherder is in Vlaanderen altijd al een luizejob geweest.Dit was in het verleden zo en in de nabije toekomst zal dat wel zo blijven.Ik heb ook ooit gedacht om van m'n passie m'n beroep te kunnen maken.Maar je bent jong en vol vuur en idealisme.Je bent gek van schapen en je wilt iets doen voor die bedreigde rassen.Met hart en ziel zet je je in voor je job.Je persoonlijk geluk wordt aan de kant geschoven en het financiele aspect is op dat moment niet belangrijk want ooit wordt het beter.Althans dat denk je tot op het moment dat je met de neus op de realiteit wordt gedrukt.Je wordt bedankt voor bewezen diensten en met een trap onder je kont wordt je aan de deur gezet."We vinden wel een andere naieve gek".
En aan de mensen die nog in Sinterklaas geloven;ik wil jullie nog een illusie ontnemen.Dat "sociale" werkplaatsen er zijn om mensen uit de sociale sector terug te integreren op de arbeidsmarkt is een fabel.Op enkele uitzonderingen na dienen die mensen om de subsidies binnen te rijven.Wat er effectief met die subsidies gebeurt is een raadsel.Gefrustreerd?Ik?Allang niet meer!Noodgedwongen werk ik terug in de fabriek.Maar ik ben wel nog altijd ecologisch en met natuurbegrazing bezig.Ik merk echter wel dat m'n dieren er nu beter aan toe zijn dan enkele jaren terug en dat is voor mij een hele geruststelling.Het is nu iets na middernacht.Ik kom nu net uit de stal na de geboorte van een mooie Houtlander-tweeling.Ik ga me seffens in m'n zetel installeren met een Duvel en met m'n hond.En daarna gaan slapen met een tevreden gevoel.Het was ooit anders (slapeloze nachten van ellende)maar een mens wordt ouder en wijzer.Toch wil ik m'n respect uitdrukken voor de herders die ondanks alle tegenwerking niet willen opgeven.
 
Geschreven door Koen Pille op 25/01/2008

Tussen het aflammeren van de Suffolkschapen door, lees ik het artikel over Ludo, alsook de reactie erop van mijn collega Marc. Mijn haar, die tegenwoordig al goed grijs aan het worden is, komt terug recht als ik dergelijke zaken lees. Oude, genezen wonden beginnen terug te jeuken.
Inderdaad, hier is nog zo'n schaapherdertje die talloze messen in zijn rug kreeg.
Tien jaar geleden startten twee herders met hun project, Sam aan het Leopoldskanaal i.o. van NP, ik in de Westvlaams natuurreservaten van Aminal Afd. Natuur.Twee nieuwe schaapskuddes, bestaande uit oude Belgische schapenrassen zagen het licht.
Beiden pompten we ettelijke miljoenen (franken) in ons project. Als nieuwe generatie herders werden we vol jolijt binnengehaald door de terreinbeherende instanties. Elders in Vlaanderen had je nog de kudde van de Fam. Hermans op de Kalmthoutse heide, de kudde van Ludo in het Antwerpse havengebied en de kudde van Marc Morren in de Hoge Venen. Allemaal werk(t)en we met 1 of meerdere oude Belgische schapenrassen.
Vijf jaar terug ging het echter fout: NP, massa's hobby'boeren' en als hekkensluiter de "Sociale" werkplaatsen sprongen op de begrazingskar. Allemaal onder het mom van: We zijn "voor de natuur". Helaas had geen van deze 3 partijen kennis van zaken, laat staan dat ze kwaliteit konden bieden. Al vlug werd schapenbegrazing gezien als niet de ideale vorm van begrazing.
Momenteel is de goedkoopste offerte, ook de 'beste'offerte, zonder rekening te houden met kwaliteit.
Een schaapherder is tegenwoordig een speelballetje van omhooggeschoten pennelikkers, met in de frontlinie hun knechten, de omhooggevallen 'natuur'wachters. Op een uitzondering na, mensen die elders niet meer aan een job geraken. Zolang de herder ja knikt, is alles koek en ei. Vandaag stootbegrazing met 150 schapen,morgen nog 10 schaapjes, overmorgen enkel distels en netels vreten, niet bijvoederen, niet ontwormen, geen likstenen...Teveel om op te noemen..Nooit zit er een langdurige regelmaat in, in de visie van al die ambtenaren. Om de haverklap andere mensen en vooral teveel mensen die zich bemoeien met iets waarvan ze de eerste letter nog niet van begrijpen.

De messen heb ik een tijdje terug uit mijn rug gehaald en ben ik herbegonnen, als schaapherder in Nederland. Terug in een positieve beweging, want in een negatieve spiraal blijven is voor geen enkel mens goed.

Zelfstandige schaapherders in Nederland krijgen minimaal 1000 euro/ha., sommigen zelfs tot 1500 euro/ha. Bovenop krijgt men nog talloze subsidies zoals o.a. voor het instandhouden van je kudde.
Ik meen dus te mogen zeggen dat schaapskuddes die ingezet worden voor natuurbeheer in ons apenlandje Belgie, een aalmoes krijgen.

Belgie is geen schapenland en volgens mij is het dan ook ijdele hoop dat er instanties zouden zijn, die het opnemen voor die paar resterende herdertjes. Moest er nu een fabriek zijn met enkele honderden betogende werknemers, ja dan misschien.
Een oud, misschien wel het oudste beroep van ons land gaat verloren, tesamen met een grote kennis.

Schaapherder zal ik altijd in hart en nieren zijn en blijven, maar niet meer in Vlaanderen.