SLE > Forum

Forum: Ons Levend Erfgoed

Reageer op dit bericht

 

Franse koe beter?
Geschreven door steven op 22/11/2006

zoals ook al aangegeven in het nieuwsbericht interesseert mij ook hoe Natuurpunt het "graasgedrag" evalueert. Gebeuren er hiervoor studies en hoe worden deze uitgevoerd? Zelf heb ik hier nog niet veel (wetenschappelijk) over gevonden.
 

 

Reacties
Geschreven door Staf Van den Bergh op 25/12/2006

Beste Lieven en Michel,

Ik zie dat Jan mij te snel is afgeweest. Ik heb aan mijn reactie wat langer gepolijst. Hier komt ze onverkort.

De contacten tussen NP en SLE zouden natuurlijk een heel stuk kunnen (en moeten) verbeteren en op termijn leiden tot samenwerking op het vlak van begrazing. Er zijn in het verleden enkele schuchtere initiatieven geweest waarbij van weerszijden de deur op een kier werd gezet.

In de rubriek ?¢‚Ǩ?ìNetelig?¢‚Ǩ¬ù in het ledenblad van Natuurpunt, kreeg SLE begin 2001 de kans om haar visie i.v.m. het inzetten van lokale rassen te verdedigen. Anderzijds nodigde SLE op haar studiedag van 21 november 2003, Natuurpunt uit om te komen praten over ?¢‚Ǩ?ìInzetbaarheid van oude rassen in de huidige samenleving?¢‚Ǩ¬ù. Hoog tijd om de draad opnieuw op te nemen. Daarnaast worden er door lokale leden van NP wel streekeigen schapenrassen ingezet voor begrazing in natuurreservaten

Grootschaligheid en industrialisatie van de landbouw zijn ondertussen inderdaad de norm geworden, maar dat neemt niet weg dat er ook plaats is voor kleinschalige projecten en voor ?¢‚Ǩ?ìniche-producten?¢‚Ǩ¬ù. En precies hier is nog wel ruimte voor onze eigen oude rassen en niet alleen bij hobbyboeren. SLE telt professionele veetelers onder haar leden die met hun boekhouding in de hand bewijzen minstens even rendabel te zijn als gespecialiseerde melkvee- of vleesveehouders. We zien ook in Belgi?ɬ´ de opgang van Limousin en Blonde d?¢‚Ǩ‚Ñ¢Aquitaine, Franse lokale rundveerassen die het bijzonder goed doen onder extensieve omstandigheden. Sommige SLE-leden proberen het hier met het Kempense rundveeras in navolging van Nederland waar succesvolle projecten werden opgezet met de verwante Brandrode runderen. Het kan dus ook met onze eigen runderen en wij zouden toch minstens een opening van NP mogen verwachten op dit gebied. Anderzijds werkt het merendeel van de professionele schapenhouders precies met onze oude lokale schapenrassen. Zij vinden wel een afzet voor hun producten.

En wat de ?¢‚Ǩ?ìmarkt?¢‚Ǩ¬ù betreft, kunnen verenigingen zoals de onze een ?¢‚Ǩ?ìopvoedende?¢‚Ǩ¬ù rol spelen. De consument kent de oorsprong niet meer van de producten die bij hem op tafel komen. Kinderen zien al lang geen verschil meer tussen inheems en exotisch fruit, hun ouders gissen nog alleen naar wat seizoengroenten zijn en de productie van zuivel of vlees is al helemaal een ver van mijn bed show. En toch, alleen een dom bontje durft vandaag nog een pelsmantel dragen, in Nederland haalt Bijenkorf de foie gras uit de rekken en schenkt hem aan de armen omdat de klant hem niet meer lust en driesterren restaurants serveren vandaag terug Mechelse Koekoek en weldra misschien BWB dubbeldoel.

En hopelijk wordt het behoud van de genetische diversiteit, van het levende erfgoed de nieuwe modetrend. Wij mogen ons inderdaad verheugen in een groeiende belangstelling. Vergeten we niet dat NP jaren heeft meegevaren op de ?¢‚Ǩ?ìgroene ecolo golf?¢‚Ǩ¬ù en dat een andere vereniging vandaag het schone weer maakt op de rug van dierenwelzijn.

Wat de subsidies betreft moeten we toch wel even de puntjes op de ?¢‚Ǩ?ìi?¢‚Ǩ¬ù zetten. Natuurpunt krijgt subsidies voor de aankoop van haar gronden (groen-, bos- maar ook agrarische gebieden). Gemiddeld financiert de belastingbetaler zo?¢‚Ǩ‚Ñ¢n 80 % van de aankoopwaarde van de gronden of zo?¢‚Ǩ‚Ñ¢n 8 miljoen euro per jaar. De voorbije 10 jaar (cijfers beschikbaar tot 2004) kreeg Natuurpunt hiervoor 59 miljoen euro van de staat. Daarnaast krijgt NP nog eens subsidies voor het beheer van die terreinen. Over de voorbije 10 jaar was dat 13,8 miljoen euro (totaal 72,8 mln euro of bijna 3 miljard van onze oude BF !). SLE ontving tot vorig jaar niet eens voldoende om de stamboekwerking van de zeldzame schapenrassen te verzekeren en legde daar uit eigen middelen zo?¢‚Ǩ‚Ñ¢n 5000 euro bovenop. Dank zij onze goede contacten met kabinetten en administratie wordt voor dit jaar een iets ruimer budget voorzien maar het blijft een pure vestzak-broekzak operatie van om en bij de 20.000 euro per jaar! De pot verwijt de ketel ...
 
Geschreven door Jan Martens op 24/12/2006

Iemand haalt hier op dit formum een aantal begrippen door elkaar of spreekt zonder kennis van een aantal feiten:

- economische realiteit: SLE weet maar al te goed wat aan de grondslag ligt van de bedreiging van onze oude rassen.

- Wat heeft 'klein land' te maken met het verdwijnen van genetische diversiteit wanneer we zien dat het een wereldwijd probleem is? (FOA)

- de markt vraagt niets: de markt eet wat het aangeboden krijgt en kijkt naar de prijs.

- SLE moet samenwerken met andere partijen: dit gebeurt, Natuurpunt was ooit zelfs gastspreker in verband met begrazing in natuurgebieden.

- financi?ɬ´n en politiek gelobby: dit gebeurt reeds jaren. Steeds van kastje naar de muur: dieren zijn landbouw en geen cultuur; dieren dienen om te produceren, niet om in stand te houden; gekweekte dieren zijn geen natuur; en terug naar af ...

- oogkleppen: na jaren lang te moeten vaststellen dat onze argumenten van Natuurpunt aflopen zoals water van een eend wordt het idd misschien eens tijd om de maatschappij te wijzen op de miljoenen publieke financi?ɬ´n die Natuurpunt beheert en daarbij andere problematieken waar die samenleving beweert oog voor te hebben, met de voeten treedt.

- NP wil grond; SLE wil dat die gronden beheerd worden met respect voor de cultuurhistorische achtergrond van die gronden. Het lijkt mij niet meer als logisch wanneer je weet dat alle middelen die daarvoor gebruikt worden door die maatschappij gegeven worden; die samenleving heeft ook tot taak haar genetisch patrimomium te bewaren.

- Dit is idd een motivatie om op de deur van de overheden en van NP te blijven kloppen. Iets duiden of aanklagen is geen verbittering maar een middel om een mistoestand in de kijker te plaatsen.
 
Geschreven door van simaeys op 24/12/2006

De reacties die we hier op dit onderwerp krijgen blijken stuk voor stuk van mensen te komen met gezond verstand. Elk waren ze op hun manier bereid om te proberen samenwerken met NP, maar door allerlei redenen bleek dit niet evident te zijn. Met teleurstellende reacties als gevolg.

Of NP op dit moment bovendien de meest betrouwbaarste partner is om mee samen te werken heb ik sterk mijn twijfels. In hun ogen zijn wij maar (dixit een lokaal NP bestuurslid) "boerkens die voor een beetje subsidie een modetrend nahollen". De vele reacties die ze bovendien uitlokken bij plattelandsbewoners tonen ook wel een beetje hun wereldvreemdheid aan.

Een andere, (meer) interessante (-re) partij is bijvoorbeeld "het agentschap voor natuur en bos", ...

Dit alles neemt niet weg dat bij heel wat SLE-leden een heel goede kennis en ervaring aanwezig is aangaande (extensieve) begrazing. Misschien moeten we die aspecten eens bundelen (in de vorm van een ondersteunde werkgroep??) om er mee te kunnen uitpakken naar de buitenwereld met als doel onze zeldzame rassen in dit verband te promoten en aan te tonen dat we een betrouwbare partner zijn aangaande begrazingsprojecten.
 
Geschreven door Lieven Dambre op 19/12/2006

Ik ga absoluut akkoord en erken dan ook het belang van het instand houden van streekgebonden rassen en vari?ɬ´teiten. Die biodiversiteit van deze 'landtypen' is van cruciaal belang voor zowel fauna als flora.
Desalniettemin kunnen we ook niet om de economische realiteit heen.
Belgi?ɬ´ is een klein land waar er steeds minder plaats is voor landbouw. Grootschalighied en de industri?ɬ´le productie-methodes die daar mee gepaard gaan, dicteren de wet EN die graag vermelde "meerwaarde".
Wat de markt vraagt de markt krijgt. Ook al heeft die markt veelal ongelijk, mooie theori?ɬ´n, sentiment of zelfs 100% bewijs van meerwaarde (kwaliteit) zal de industrie niet veranderen. Ik ondervind dit dagelijks want ik zit er middenin.

Dus het behouden van die inheemse, bedreigde rassen is weggelegd voor hobby-kwekers. Ook al een bedreigd ras.
En dit is nu net mijn punt: Ik denk dat SLE met zijn leden, kwekers en sympathiesanten zullen moeten onder ogen zien dat succes in deze enkel bewerkstelligd kan worden door samenwerking met andere partijen, open dialoog, toegevingen, financi?ɬ´n en ja politiek gelobby indien nodig ipv met de oogkleppen pijlen af te vuren naar natuurpunt terwijl die organisatie eigenlijk een zeer goede bondgenoot zou kunnen zijn.

De bovenvermelde inspanningen zijn zaken waar natuurpunt goed in slaagt en op die manier de hun doelen bereikt, en de mensen ook trouwens.
Publiciteit, reclame en politiek zijn onmisbaar.


NP wil grond, hoe meer grond hoe meer natuurgebieden (al dan niet in overschakeling) naar de toekomst toe. Het lijkt mij niet meer als logisch dat dit hun prioriteit is.

En ja ik had daar ook liever een kudde rode zien grazen in Woumen ipv Aubracs. Dit zou juist een motivatie moeten zijn naar mogelijke samenwerkingen in de toekomst dan aanleiding tot verbittering. Nog veel werk aan de winkel dus!
 
Geschreven door Dries De Rudder op 19/12/2006

Beste Michael,

Voor zover ik kan achterhalen zijn het de landbouwers zelf die eigenaar zijn van de koeien. In het artikel dat oorspronkelijk in de pers verscheen stond vermeld dat de landbouwers vorig jaar begonnen waren met 10 dieren en er nu reeds 25 hadden.

E?ɬ©n ding staat vast in dit ganse verhaal: het graasgedrag is hier van geen belang. De reden dat die koeien er gekomen zijn is net hetzelfde als het verhaal van de Wagyu-runderen uit Japan: in de kijker komen omwille van de exclusiviteit.

Het doet mij iets (behoorlijk wat) als ik lees dat 'de landbouwer het steeds moeilijker krijgt om geld te verdienen en daarom op zoek gaat naar mogelijkheden om alsnog een meerwaarde te cre?ɬ´eren'. Dat klinkt mooi en aanvaardbaar maar het klinkt al heel wat minder mooi en aanvaardbaar als je weet dat initiatieven om onze inlandse rassen te laten erkennen als Europees streekproduct slechts heel moeilijk vorderen...

De reden dat SLE zo ijvert voor het aanvragen van die labels is heel eenvoudig: meerwaarde cre?ɬ´eren voor de potenti?ɬ´le fokker en op die manier mensen overhalen om met onze inlandse rassen te werken... Identiek hetzelfde verhaal dus als die boer met zijn Franse koeien!
 
Geschreven door michael bekaert op 18/12/2006

maar wie is de eigenaar van die aubrack koeien?
 
Geschreven door van simaeys op 01/12/2006

Zelf had ik de ervaring met NP dat ze lokaal niet geinteresseerd waren in een begrazingsproject met zeldzame houtlandschapen.

Ik wou het gratis doen, maar kreeg een pak voorwaarden over me heen die niets meer te maken hadden met begrazingsaspecten in de stijl van: als wij vinden dat het gras kort genoeg wordt dan gaan we beslissen om enkele schapen weg te nemen ... Verder moest ik bereid zijn om ook andere diersoorten (paarden) toe te laten voor 't geval het bestuur hiertoe zou beslissen, enz.

Finaal werd gekozen om wat dienstbetoon te doen aan een paardenliefhebber en nu grazen er sinds enige tijd (sorry voor de dieren: "ordinaire" melkkoeien) van een bio-boer.
In de lokale blaadjes trachten ze met de "bio" aspecten van het project wat meer in de kijker te komen.

Ik kan me trouwens niet van de indruk ontdoen dat lobbyen bij het publiek en de politieke wereld -omwille van de subsidies en allerhande privileges - niet zelden de belangrijkste overwegingen zijn bij de opzet van projecten door een (lokale afdeling) van NP.
 
Geschreven door Joris Arnauts op 01/12/2006

Mss is het eens tijd dat we een soort van tegenaanval plannen door een persartikel te maken waar we de natuurgebieden die begrazing doen met streekeigen runderrassen in de kijker plaatsen (bos van Ename, kleiputten in Heist, Dassenaarde Diest,...) Dit kunnen we dan doen naar aanleiding van een erfgoeddag of iets dergelijks. We moeten dat we dan ook ondersteuning kunnen bieden aan verenigingen die willen starten met een begrazingsproject met een streekeigenras.
 
Geschreven door Dries De Rudder op 29/11/2006

Als voorzitter van de rundveewerkgroep gaat het haar op mijn rug rechtstaan bij het lezen van het nieuwsbericht. Met de rundveewerkgroep zoeken we al jaren naar mogelijkheden om ons lokaal rundvee een extra waarde te geven; mogelijkheden zijn: Europese labels voor streekproducten, vleesafzet in korte-keten, natuurbegrazing etc...

Vanuit de gesprekken die ik met mensen van de Provincie West-Vlaanderen heb gehad is het meer dan duidelijk dat de Provincie West-Vlaanderen haar West-Vlaams rode rund niet vergeten is. Tot hier het goede nieuws; het minder goede nieuws is dat dit ons niet ver brengt aangezien de Provincie niet over alle natuurgebieden iets te zeggen heeft...

Het topic natuurbegrazing is iets wat zeker op de agende van de rundveewerkgroep blijft staan. Het levende bewijs is het Bos Van Ename waar Natuurpunt Oost-Vlaamse Wit-Rode runderen op een extensieve manier inzet bij het beheren van een natuurdomein. Het excuus 'Graasgedrag' is in mijn ogen dus even veel waard als een oude Belgische frank (niets dus).
 
Geschreven door marc de causmaecker op 27/11/2006

Steven,
Natuurpunt evalueert het graasgedrag niet.
Voor hen telt alleen wie er gratis zijn dieren wil plaatsen op hun domein,voor hun part mogen dit giraffen zijn,zolang het maar geen geld kost.
Reeds tal van jaren worden er door Natuurpunt, hobbyfokkers en uitgebluste boeren aangetrokken die de kans zien om meer dieren te houden,zonder aankoop of huur van weides.Ik vraag me trouwens af
hoe natuurpunt,die zelf al ruim 1700 grazers hebben,dit kan verantwoorden aan de mestbank.
 
Geschreven door Joris Arnauts op 26/11/2006

Ik ben het volledig eens met Koen. Schapen- en vooral ruderrassen zijn niet in stand te houden als men enkel en alleen kan terugvallen op de hobbymarkt. Daarom is het van groot belang om, zoals Koen reeds aanhaalde, aan deze rassen een functie te linken. Voor schapen is begrazing een grote troef. Ik ben echter van mening dat voor rundvee het accent moet liggen op "het in productie" houden van deze rassen als dubbeldoelkoe. Wat uiteraard niet wegneemt dat ook begrazingsprojecten met onze streekeigen rassen een mooie meerwaarde kunnen leveren bij het in stand houden van deze rassen.
 
Geschreven door Koen Pille op 26/11/2006

Van de reactie van SlE geniet ik mateloos en ik kan het alleen maar staven. Als sterke voorstander van het inzetten van onze oude Belgische rassen voor natuurbeheer volg ik het inscharen van grazers in onze natuurgebieden al tientallen jaren. In de jaren 80 werd de Shetlandpony ge?ɬØntroduceerd voor de begrazing van natuurgebieden en ondertussen terug grotendeels afgevoerd. In de jaren 90 was er een explosie van Galloways, Schotse Hooglanders, Aberdeen Angus, Limousin.. als grazers. Vanaf het jaar 2000 kwam het Konikpaard en een afkooksel van het Oerrund.Nu volgt dus de Aubrac. Telkens wordt het warm water terug uitgevonden en onder luid applaus onthaald.
Terwijl we inderdaad zelf een prachtig streekeigen rund hebben die perfekt kan gebruikt worden voor de begrazing van natuurgebieden. In dit geval de westvlaams Rode koe in de broeken van de IJzer. Deze Casselkoeien hebben er altijd gelopen, alleen Natuurpunt is het blijkbaar vergeten. Ik kan er echter volledig inkomen dat er onderlinge verschillen zijn tussen de koeirassen. Bv. Voor het openmaken van struwelen (vlier, liguster, duindoorn..)in dichtbegroeide terreinen kiest men beter voor Bv.Schotse Hooglanders i.p.v. Rode koeien. Maar op drassige weides in de polder is er geen verschil tussen het inscharen van de Aubrac of dat van de Rode Westvlaamse. Enkel het gewicht van het dier kan een rol spelen bij het kapot trappen van de weide. De smoes dat Galloways en Schotse Hooglanders mak zijn is inmiddels ook achterhaald, meestal kan men niet anders dan de dieren te verdoven met een geweer als de dieren gepakt moeten worden. Dit heb ik echter nog niet gezien bij de Rode westvlaamse. Per natuurgebied wordt er meestal wel vooraf een beheersplan opgesteld. De keuze van koeieras (of schapenras)voor het inscharen in natuurgebieden is echter altijd ondergeschikt aan de natuurdoelstellingen.
Veel wetenschappelijke studies zijn er inderdaad niet voorhanden en mochten die er alsnog komen, zullen de auteurs toch over het broodnodige 'boereverstand' moeten beschikken, naast de talloze universitaire diploma's.
De landbouwer in kwestie, die ik persoonlijk ken, kan men niets verwijten. Voor veel boeren is het water tot aan hun lippen gekomen, zodanig dat sommigen, zoals hij, een alternatieve route nemen. Want zeg nu zelf: wie wil er geen kaas op zijn stutten(boterhammen)?
Als afsluiter wil ik nog kwijt dat men enkel onze oude Belgische koeie-en schaperassen (en misschien ook geiterassen)van de ondergang kan redden door hen een functie te geven, met name, het inzetten voor natuurbegrazing. Interactie tussen enerzijds SLE en anderzijds Natuurpunt, de Provincie en vooral het Agentschap voor Natuur en Bos (vroeger Aminal afdeling Natuur-afdeling Bos en Groen)is dus van groot belang, niet enkel op nationaal vlak, maar ook lokaal vlak.